...

ตอนแรกไม่รู้จักเลย "BlogTag" ไรเนี้ยะไปอ่านของไอ้ต่ายก็ยังไม่เข้าใจจนไปเจอของพี่บิ๊คบูนกับพี่บัฟโฟแล้วจึงไปตามอ่านกติกาที่พี่ๆเขาเขียนไว้จึงเข้าใจแล้วก็เสลอไปอ่านของผู้ติดเชื้ออีกหลายราย

จน.....โดนเอง

และโดนจากพี่....ที่ตอนแรกผมไม่รู้จักเขา....งง?

แต่ตอนนี้รู้ละว่าเขาชื่อพี่เต้ยหรือพี่ทีผมจึกเรียกว่าพี่เต้ยที...(ทำไปได้)

เอาล่ะเอาละได้เวลารักษาแล้ว....

ข้อที่หนึ่ง...

ชื่อของผม ผมชื่อดอยจริงๆนะครับแต่ผมไม่ใช่เด็กดอยผมอยู่ในตัวเมืองของเชียงรายเลยที่ผมได้ชื่อนี้มามันก็มีประวัตินะครับ...คือผมมีพี่อีก2คนชื่อเล่นขึ้นต้นเป็น ด เด็ก หมดเลยและผมเคยชื่อดิวมาก่อนแต่ที่ต้องเปลี่ยนเพราะกุมารทองที่บ้านก็ชื่อน้องดิว(เฉยเลยหง่า!!!)ผมเลยต้องเปลี่ยนเป็นดอย(ก็ยังดีที่แม่ไม่เปลี่ยนเป็น ดำ ไม่งั้นเศร้าตายแน่..เหอๆ)

ส่วนชื่อจริงของผมคือ บารเมษฐ์ นามสกุลที่ผู้หญิงจะไม่ได้จากผมคือ...ถูกจิตต์ ไม่ได้เพราะอะไรก็อ่านต่อข้อสองเลย

ข้อที่สอง...

ผมเป็นเกย์ และผมเป็นเกย์จริงๆไม่ได้โกหกนะครับ แต่ที่จะบอกไม่ได้เลยว่าผมเป็นเกย์ก็คือครอบครัวผมเท่านั้นแหละครับไม่งั้นผมต้องถูกเนรเทศไปปล่อยในเกาะที่มีแต่ทหารแน่ๆเหอๆผมเป็นเด็กเรียบร้อยมาตั้งแต่เด็กๆแล้วอ่ะครับ(แต่ตอนนี้ไม่ค่อยละ)พ่อแม่เข้าใจว่าผมเป็นผู้ชายเรียบร้อยมาตั้งแต่เด็กอ่ะตอนนั้นผมก็คงเข้าใจว่าผมเป็นเป็นอย่างที่พ่อแม่คิดนั้นแหละมั้งจนมาอยู่ม.2 ผมจึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นเกย์....อ่านมาถึงตรงนี้คงเข้าใจว่าผมมาเสียเกย์ตอนม.2ละสิไม่ใช่นะเฟ้ย!!!ผมแค่แอบหลงรักพี่คนหนึ่งซึ่งเขาเป็นผู้ชาย - -" เลยรู้ว่าตัวเองเป็นเกย์เพราะผมแน่ใจมากๆเพราะความรู้สึกนั้นไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงเลย....เหอๆถ้าจะให้เล่าว่าเกิดขึ้นยังไงมันคงจะยาวและคงไม่มีใครอยากอ่านหลอกเนาะ...แหะๆงั้นก็ข้ามๆ

ข้อที่สาม...

ผมเป็นมนุษย์ประหลาด คือผมไม่เคยอ่านหนังสือก่อนสอบเลยแต่ผมก็ไม่เคยตกไม่ใช่ว่าตัวเองเก่งนะแต่ผมกามัวแม่นมากกว่าเหอๆแต่มีวิชาเดียวที่ดวงผมไม่ไปกับมันคือวิชาภาษาอังกฤษ(แล้วไมบรรทัดแรกแกบอกว่าไม่เคยตกฟล่ะ...ขอบโทษตูลืมแต่)แล้วที่หน้าแปลกใจอีกก็คือเกรดเฉลี่ยตอนม.ต้นของผมเท่ากะนทั้ง3ปีคือ 3.26 งงมั้ยล่ะนั้น(โครตงง)คือมันไม่คิดจะขึ้นหน่อยเหรอไงฟล่ะเกรดตู(คนเราคงไม่คิดให้เกรดตกหลอกใช่ป่ะครับ)เรื่องการเรียนแค่นี้ละกัน

ข้อที่สี่...

ถ้าผมเข้าร้านหนังสือถ้าไม่มีหนังสือออกมาด้วยก็คือ...ไม่มีวันนั้นเลยอ่ะตั้งแต่จำความได้ทุกทีที่ไปร้านหนังสือจะมีหนังสือกลับออกมาด้วยตลอดแต่มันจะเป็นเล่มราคาไม่แพงอ่ะและผมเป็นคนชอบซื้อหนังสือมาแล้วไม่อ่านด้วยเหอๆไม่ใช่ไม่อ่านดิอ่านได้แค่20กว่าหน้าก็สุดยอกแล้วถ้าอ่านจบหนังสือที่ผมซื้อมาก็หมดราคาดิใช่ป่ะและผมชอบซื้อหนังสือจากการโฆษณาจากบลอคพี่ๆหลายคนอ่ะครับอย่างเช่นเรื่อง เรียกผมว่า"หมา"ซีครับ ตอนไปซื้อยังนึกอยู่นะถ้าผมหาไม่เจอแล้วไปถามเจ้าของร้านแล้วเขาได้ยินไม่ชัดหาว่าผมบอกให้เขาเรียกผมว่าหมาซิครับจะเป็นไง...เจ้าของร้านตอบกลับมาว่า"หมา"งี้คงงงๆ และยังมีอีก2เล่มที่จำได้ก็คือ คนเล่นเส้นเพราะเห็นว่ามีพี่หัวแตงโมเขียนด้วยแต่ไม่รู้คนเดียวกันกับที่เคยอ่านในบลอครึเปล่าเพราะตอนนี้พี่เขาเปลี่ยนทีมใหม่ แล้วอีกเล่มคือเรื่อง อีกหักแต่รักเป็น จากบลอคพี่กระต่ายขี้บ่นนอกนั้นก็จำไม่ได้ล่ะว่าซื้อมาจากไหนอีกแหะๆ

ข้อสุดท้าย...(แล้วเหรอ)

เอือก....นึกไม่ออก...นึก...นึก...นึก...ก่อน

เอางี้เลยละกันผมยังเวอจิ้น...จริงๆก็ผมเพิ่ง17เองนี้หนา(ถึงหน้าแกจะ20ก็ตาม)และผมยังไม่เคยมีแฟน...จริงๆอีกแหละใช่ประโยคเดิมก็ผมเพิ่ง17เองนี้หนา(ถึงหน้าแกจะ20ก็ตาม!!!)ถึงผมจะแอบชอบคนนั้นคนนี้เยอะแยะก็ตาม(ไอ้เจ้าชู้!!!)แต่ผมก็ยังคงไม่กล้าบอกรักใครเลยและถ้าจะคิดไปถึงมีไรๆกันก็คงจะมีเนาะเหอๆ(ไม่มีเฟ้ย!!!)ผมเป็นพวกศรัทธาในความรักด้วยถ้าไม่รักกันจริงๆก็คงจะไม่มีอะไรกัน(และแกก็คงจะไม่มีตลอดชีวิตนั้นแหละ!!!)เพราะผมยังไม่เคยมีแฟน...จริงๆ

อ่าจบแล้วๆๆๆหายดีแล้วเราจะต้องส่งเชื้อต่อเหรอเนี้ยะส่งให้ใครดีอ่ะ

1.พี่พิวละกันนะครับ

2.พี่ชนบทด้วยนะครับ

3.พี่ภูจิ๋งนะครับไม่รู้ว่าโดนอ่ะยังแต่พี่ไม่อัพเลยช่วงนี้สงสัยเรียนหนัก

4.พี่กระต่ายขี้บ่นนะครับผมยังไม่รู้เลยว่าพี่เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่ไม่ได้ซื้อVolum(อ่ะพิมพ์งี้อ่ะเปล่าหว่า)

5.อาจารย์การันนะครับ(เรียกอาจารย์เพราะเหมือนเคยอ่านเจอว่าพี่เป็นอาจารย์)