ชีวิตแค่โดนทำร้าย

posted on 30 Dec 2009 23:10 by mistuinoaya

เรื่องมีอยู่ว่า....

ณ วันที่ 22 กระผมไอ้คุณดอยคนนี้ได้กลับมาบ้านที่เชียงราย

เนื่องจากที่มหาลัยมีการสอบมิดเทอมแต่ไอ้กระผมไม่มีสอบแต่มีนัดหมอจัดฟันวันที่ 22 เลย รอจัดฟันเสร็จแล้วค่อยกลับ

แต่พอกลับมาดูตารางสอบก็ได้เห็นว่าวันที่ 29 มหาลัยไม่ปิดนิ....ซวยแล้วมีเรียนแน่ๆเลย

และวิชาวันที่ 29 นั้นดันเป็นวิชาที่ไอ้กระผมชอบซะด้วยสิเลยพยายามหาวิธีเข้าไปถามอ.ว่า29อ.จะหยุดให้รึเปล่า

เซิดกลูเกิลจนเจอบลอคอ.ทั้ง2ท่านว่าทั้ง2ท่านเล่นexteenด้วยเลยถามไปว่า

"ผมดอย(ม.กรุงเทพ)ที่เรียนคาแร็คเตอร์กับอ.อ่ะครับ
ถ้านี้บลอคอ.อ่ะผมอยากถามว่าวันที่29มีเรียนป่ะครับ
คือว่าผมอยากกลับบ้านยาวๆๆๆอ่ะครับ(แลดูเห็นแก่ตัวไงไม่รู้อ่ะ)อ.เปลี่ยนเป็นสอนชดเชยไม่ได้เหรอครับ...แหะๆ " 

ประมาณนี้......ไป

 

....

...

..

.

ไม่มีการตอบกลับใดๆจากบลอคที่ท่านเรียกจนถึงวันที่27

เลยคิดว่าต้องมีเรียนแน่ๆเลย

และด้วยวามที่ไม่อยากคาดเรียนเลยบอกท่านแม่กับท่านยายไปว่าขอไปเรียนนะวันที่29 นะแล้วขอกลับมาอีกทีตอนปีใหม่ถึงวันเกิดเลยนะ

ก็เลยชวนแม่ไปหาจองตั๋วรถ

แต่......

ตั๋วขาไปกทม.มีแต่ขากลับไม่มีเลย......หง่ะ!!!

ไม่รู้จะทำไงเลยต้องไปประจบท่านลุงขอให้ไปส่ง

 

ท่านลุงก็ไปส่ง

 ดีใจเวอร์.....เดินทางอย่างมีความสุขมากมาย

 

พอไปถึงวันที่ 28 ตอนดึกแหละ ซอยหอเงียบเหงามาก....โทรหาเพื่อนเพื่อนก็บอกว่าอืมพรุ่งนี้ไปเรียนๆเหมือนกัน

พอวันที่ 29 มีเรียนวิชานี้ตอนเที่ยงแต่ท่านลุงด้วยความที่เป็นครูประถมก็เรียกตื่นตั้งแต่6โมงกว่าๆบอกให้ไปเรียนได้แล้วแต่ไอ้กระผมก็บอกว่าเรียนเที่ยงๆ แต่ก็แพ้กับการโต้วาทีกันนิดหน่อย...(ก็ท่านลุงอุตส่ามาส่งนิเนาะ)

ก็เลยไปมหาลัยตอน 9 โมงกว่าๆจะ 10 โมงแหละ

ไปถึงห้อง......

 

 

เงียบมากมายก็นะไม่มีใึครมาเช้าขนาดเราหลอกนิ

พยายามคิดในแง่ดี

 

ไอ้เราก็ไม่รู้จะทำไรเลยนั้งรอ

 

รอ

 

รอ

 

รอ

 

รอ

 

 

จนนึกขึ้นได้เลยโทรหาเพื่อนอีกคนที่เล่นMแล้วเธอบอกว่าเธอจะมาเหมือนกัน(ไม่ใช่คนเมื่อคืนที่นัดกัน)

ถึงได้รู้ว่า

 

....

..

..

..

.

อาจารย์งดคลาส

พอรู้ตอนนั้น

ไอ้คุณดอยหน้่าตึงเลย

 

แบบว่า

มึน

+

เซ็ง

+

เศร้า

+

รู้สึกผิด(กับท่านแม่ ท่านยาย ท่านลุง)

+

โกรธ(ใครดีล่ะ ตัวเอง ท่านอาจารย์ หรือเพื่อน)

+

แค้น(เหมือนข้างบน)

=

มากมาย

 

มหาศาล

 

นานนับ

 

กลับไปถึงหอก็ขอโทษท่านลุงก่อนเลย แล้วก็โทรไปขอโทษท่านแม่ ท่านยาย ที่ต้องเสียเงินกับการเดินทางอันไร้ความหมายครั้งนี้......

ขากลับมีแต่ความโกรธซึ่งไม่รู้จะโกรธใครก็เลยโกรธอาจารย์ไว้ก่อน....หึหึ

โกรธมากๆ

โกรธ

จนกลับมาถึงบ้าน

ทุกอย่างก็เหมือนเดิม

ความโกรธหายไปทันทีเมื่อเข้าบ้าน

นอนกอดท่านยาย

จบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ซะเมื่อไรล่ะ

 

 

 

 

ไม่มีคำบรรยายเรื่องของเช้าวันนี้ึครับ 

 

ปล.ถ้าอาจารย์เข้ามาเห็นอย่าให้ F ผมน่ะมันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบครับ

ปล2.ไม่เห็รจะเกี่ยวอะไรกับชื่อไตเติลเลยอ่ะ

ปล3.มองในแง่ดีมันก็ทำให้ไอ้กระผมมีเรื่องมาอัพบลอคอ่ะเนาะ

Comment

Comment:

Tweet




ง่า...ขอโทษที ๆ ขอโทษจริง ๆ

ตอนแรกก็ว่าจะสอนอยู่หรอก

แต่ก้อยโทร.มาบอกก่อนวันสอนว่าไม่มีใครมาเรียนนะ

เราก็เลยฝากให้บอกทุกคนด้วย....

ขอโทษจริง ๆ sad smile โกรธเจ้าก้อยแทนแล้วกันนะ

= ='


ฉันนึกหน้าแกออกเลยแหะ - -"
อืม... เรื่องแบบนี้ฉันก็เจอที่ ม. ตัวเองเหมือนกัน

จะรู้สึกแบบว่า เอาเวลาของฉันคืนมาาาาsad smile sad smile sad smile
ภาพประกอบฮาดีopen-mounthed smile

#3 By klunatic on 2009-12-31 00:56

เรื่องบางเรื่องถึงจะแย่แต่ก็มีอะไรดี ๆ แฝงอยู่ด้วยเสมอเนอะ
เหตุการณ์คล้าย ๆ กันกับที่ปรางเจอนั่งรออยู่ตั้งนานเพิ่งรู้ว่าวันนี้ไม่มีเรียนเลยแม้แต่คาบเดียว
แต่ก็ดีแล้วหละที่ไม่มีเรียน(แอบขี้เกียจsad smile )
ฮ่าๆๆๆ เราก็เหมือนกันคะ
จะกลับก็ไม่ได้กลับ เราสอบเส็ดตั้งแต่ 23
รอเรียนวันที่ 29 พอไป งดคลาส เช่นเดียวกัน

เหอะๆ

อาจารย์ทำไมทามแบบนี้น๊า sad smile

#1 By DADADAO on 2009-12-31 00:12